Η ανεξαρτησία και η αυτονομία είναι θεμελιώδη δικαιώματα κάθε ανθρώπου. Για τα άτομα με αναπηρία, η προσβασιμότητα στον δημόσιο χώρο αποτελεί προϋπόθεση για την ισότιμη συμμετοχή στην κοινωνική, πολιτιστική και επαγγελματική ζωή.
Στην Ελλάδα, παρά την πρόοδο σε επίπεδο νομοθεσίας, η καθημερινότητα των ατόμων με αναπηρία συνεχίζει να δυσκολεύεται από απουσία ραμπών, ακατάλληλα πεζοδρόμια, ανεπαρκή σήμανση και ελλιπή μέσα μεταφοράς. Αυτά τα εμπόδια δεν είναι μόνο τεχνικά – είναι εμπόδια στην αξιοπρέπεια, στην εργασία, στην ψυχαγωγία και στην κοινωνικοποίηση.
Η προσβασιμότητα δεν αφορά μόνο τους λίγους. Είναι στοιχείο που ωφελεί ολόκληρη την κοινωνία: γονείς με καροτσάκια, ηλικιωμένους, προσωρινά τραυματισμένους. Ο σχεδιασμός με γνώμονα τη συμπερίληψη είναι ένα βήμα προς μια κοινωνία πιο δίκαιη, ανοιχτή και σύγχρονη.
